ه‍.ش. ۱۳۸۸ مهر ۱, چهارشنبه

اولین گزارش اختصاصی موج سبز آزادی از مراسم هنری سبزهای نیویورک: حلول هزاران ندا در نیویورک

◦ ●  To read this Persian text correctly, set Encoding on Unicode(UTF-8)  ● ◦

موج سبز آزادی / 1 مهر ۱۳۸۸

اولین گزارش اختصاصی موج سبز آزادی از مراسم هنری سبزهای نیویورک

حلول هزاران ندا در نیویورک

در حالی که نیویورک در انتظار جمعیتی قریب چهار تا پنج هزار نفر در تظاهرات فردا علیه محمود احمدی نژاد است، دیشب جمع کوچکتری از ایرانیان با جمع شدن در پارک مقابل سازمان ملل با یک اجرای هنری به استقبال مراسم امروز رفتند.

پیشتر موج سبز آزادی طی فراخوانی از همه خوانندگانش دعوت کرده بود تا با فرستادن صدایشان در تظاهرات نیویورک حضورداشته باشند و سهمشان را ادا کنند. در فاصله کمتر از یک هفته هزاران صدا از داخل ایران به دست ما رسید در حالی که فریاد ‌می‌زندند: "احمدی نژاد ریس جمهور من نیست!" اما استفاده از این صداها در فرم و قالبی هنری که تاثیری به مراتب شگرف تر بر ذهن مخاطبین خواهد گذاشت ابتکار ایرانیان سبز نیویورک بود. دیشب در پارک مقابل سازمان ملل متحد، نزدیک به صد نفر در لباس سفید و در قامت یک تن ظاهر شدند تا تصویر و خاطره ندا، هزاران شهید راه جنبش سبز و مقاومت مردم ایران را در خود به تصویر بکشند در حالی که در تمام مدت اجرا، این صد نفر سکوت کرده بودند، صدای مردم ایران و تصاویری از این سه ماه و اندی مقاومت و مبارزه مردم در راه رسیدن به حقوق مدنیشان بر روی بدن آن ها در حال پخش شدن بود.

سنگر دوم، اتحاد برای ایران: کمپین بین الملی حقوق بشر برای ایران که از جمله اهدافش همدردی با جنبش آزادی خواهانه مردم ایران، محکومیت چندین دهه نقض مستمر حقوق بشر و آزادی های فردی و اجتماعی در ایران و همچنین حمایت مراجع بین المللی از حقوق انسانی و شهروندان ایرانی است همزمان با سفر احمدی نژاد بیلبوردهایی سیار را در محدوده مرکزی منتهتن نیویورک به حرکت در آورده است. بیلبوردهایی که شعارهایی در اعتراض به نقض حقوق بشر در ایران و تصاویری از وقایع دهشنتناک و دردناک سه ماهه بعد از انتخابات و آنچه بر مردم ایران گذشته است را روایت می کند. این بیلبوردهای سیار در این چند روز از مقابل چشم دیپلمات ها و سیاستمداران جهان خواهد گذشت تا به آن ها یادآوری کند که مراقب باشند برای منافع سیاسی، حقوق بشر و حقوق مردم را قربانی نکنند. یکی از این بیلبوردها که بسیار مورد توجه ایرانیان قرار گرفت تصویر بزرگ احمدی نژاد است و شعار بیلبورد: "جنایت، شکنجه، تجاوز: جنایت کاران را در پیشگاه قانون محاکمه کنید" زمانی که این بیلبوردهای سیار از مقابل تجمع ایرانیان می گذشت، آن ها با تشویق و شعار به حمایت از هموطنانشان می پرداختند.

سنگر سوم، یهودیان علیه جنایات اسراییل، ایراینیان علیه جنایات محمود احمدی نژاد: احمدی نژاد با انکار هولوکاست همواره خشم یهودیان و مردم جهان را به جوش آورده است. سیاست جنجالی او در انکار هولوکاست نتیجه ای جز فرصت جولان بیشتر به اسراییل دادن و ساختن یک تصویر خشن از مردم ایران در پی نداشته است. تصاویر او باعث شده است تا بسیاری از مردم جهان تنها راه متوقف کردن ایران را جنگ بدانند.انکار هولوکاست نه صهیونیست ها، بلکه یهودیان سرار جهان را آشفته می کند. اما دیروز همزمان با گردهم آیی ایرانیان و به موازات برنامه آن ها، صدها یهودی در گوشه ای دیگر از پارک علیه جنایات اسراییل شعار می دانند. ایرانیان سبز روی پلاکاردهایشان نوشته بودند: آزادی بیان، حق تجمعات آزاد، و پایان دادن به زندانی و شکنجه کردن ایرانیان." آن سوی پارک یهودیان نوشته بودند: "صهیونیسم نماینده یهودیان نیست" و نوشته بودند "دهشت ناکترین مکان برای زندگی یهودیان پاک، زندگی زیر سایه یک دولت یهودی است" این در حالی است که انتظار می رود امروز یهودیان حامی اسراییل در دفاع از جنگ به ایران و حمایت از تشدید تحریم های اقتصادی بر ایران تجمع گسترده ای برگزار کنند. تجمعاتی که ناشی از سیاست های مستقیم و نابخردانه محمود احمدی نژاد در منطقه است. دیروز اما این دو گروه معترض به سیاست های دولتی که خودشان را متعلق به آن نمی دانند تصویری متفاوت از ملت شان ساخته بودند. نه همه ایرانیان منکر هولوکاست و فجایع و جنایات رژیم هیتلر علیه یهودیانند، نه همه یهودیان حامی شکل گیری دولت صهیونیستی. یاد سال های اصلاحات و سخنرانی تاریخی سید محمد خاتمی در سازمان ملل متحد هستم. مردی که همیشه برایش راهی برای گفتگو بود. مردی که نسل من، نسل تسامح و تساهل، نسل جنبش سبز، بخشی از آرمان ها و اخلاق سیاسیش را وامدار اوست.

سنگر چهارم، رکاب زدن برای حقوق بشر: پیش از این هم موج سبز آزادی گزارشی از یک گروه دانشجویی از طرفداران حقوق بشر ساکن کانادا را منتشر کرده بود که در یک ابتکار جدید کاروانی از دوچرخه سواران ایرانی- کانادایی را تشکیل داده اند و در مسیر های مختلفی در حمایت از حقوق بشر در ایران رکاب می زنند. این بار آن ها مسیر شهر تورنتو در کانادا را تا مقر سازمان ملل متحد در نیو یورک رکاب زنند و دیشب به نیویورک رسیدند و با استقبال کم نظیر ایرانیان نیویورک مواجه شدند. این گروه که تورنتو را درروز 22 سپتامبر ترک کرده اند امروز هم به همراه گروه دیگری از فعالین حقوق بشر کانادایی و همزمان با حضور محمود احمدی نژاد در نیو یورک قرار است دوباره  به تجمع اعتراضی سبزها بپیوندند.

این گروه دوچرخه سوار فعالیت خود را در واکنش به برخورد قهرآمیز حکومت ایران با تظاهرات صلح آمیز مردم ایران به نتیجه انتخابات خرداد امسال و نقض گسترده حقوق بشر در وقایع اخیر ایران  شکل داده اند. هسته اولیه این گروه را دانشجویان و اساتید دانشگاه تورنتو تشکیل می دهند هر چند بسیاری ازگروهای دانشجویی و فعالان حقوق بشر کانادا هم در این سفر به آن ها پیوستند.

سخنگوی این گروه در تشکر از حمایت مردم گفت : این گروه خط مشی سیاسی نداشته و از افرادی با نگرشهای گوناگون از میان دانشجویان، اساتید و شهروندان کانادایی علاقه مند به وضعیت حقوق بشر در ایران تشکیل شده است و هدف اصلی خود را حمایت از کسانی اعلام کرده است که برای دفاع از حق اجتماعات آزاد در ایران زندانی شده اند و یا مورد تعرض قرار گرفته اند. کمپین بین المللی برای حقوق بشردر ایران وهمدردی با مردم ایران (تورنتو و وونکور) از جمله گروهها و سازمانهایی هستند که از کمپین دوچرخه سوارها حمایت می کنند.کاروان دوچرخه سواران با بیان اینکه شخص احمدی نژاد را به عنوان نماینده مردم ایران به رسمیت نمی شناسد خواهان رسیدگی به جنایات اخیر در ایران و مجازات عوامل آن شده است. آن ها هر وقت در مسیرهای پر و پیچ خم و در مسیر سنگلاخ آزادی خسته می شوند همه با هم شعار می دهند: " مردم ایران، زندان اوین، بو جلو، پا بزن!" جمع حاضر آن ها را چندین بار با این شعار بدرقه کردند. وبسایت رسمی این کمپین http://www.cyclingforhumanrightsiniran.org است. در اینجا هم چنین می توانید مصاحبه اختصاصی موج سبز آزادی را با سخنگوی این کمپین که بیشتر صورت گرفته است بخوانید.

امروز اما چشمان همه به نیویورک است. به هزاران ایرانی که از گوشه گوشه خاک امریکای شمالی به نیویورک آمده اند تا بزرگترین اعتراض همگانی را در اعتراص به نقض حقوق بشر در ایران سامان دهند و همه با هم در کنار هموطنانشان اعتراض خود را به گوش مردم جهان برسانند.

 


هیچ نظری موجود نیست: